1. Het begin
2. Marquis-1
3. Marquis-2
4. Indy

De Petit Basset Griffon Vendéen

Deze kleine innemende, van oorsprong Franse ruwharige Basset, kwam in 1990 ons leven binnen wandelen.
Petit Bassets zijn en blijven op de allereerste plaats zeer gepassioneerde jachthonden, net zo gepassioneerde als de Franse jagers, die op de dag van vandaag nog altijd met deze honden werken (jagen).
En dan bedoelen we hier niet alleen gepassioneerd tijdens de jacht maar ook tijdens hun alledaagse bezigheden.
Een echte Petit Basset is ontzettend slim, vastberaden, zeer ondernemend, heeft een grote mate van zelfstandigheid in zijn hele doen en laten en daar hoort ook bij een grote mate van zelfstandigheid in het al dan niet gehoorzamen aan de baas. Slaafsheid is de Petit Basset geheel vreemd.
Deze honden zijn altijd uit op een voordeeltje, kennen een enorme wilskracht en doorzettingsvermogen als het erop aan komt om hun zin te krijgen.
Petit Bassets zijn beweeglijke, actieve honden altijd in voor actie, kunnen heel goed springen, het liefst ook op uw bank of in de stoel, en laten duidelijk hun stem horen, zijn sterk en hebben een ruime mate van beweging nodig. Hebben altijd goede zin, bezitten enorm veel humor en proberen u steeds datgene te laten doen waarvan zij denken dat dat het beste is !
Petit Bassets weten alles beter dan hun baas, zijn altijd in voor iets nieuws en verwachten van hun baas dat hij of zij deze honden een ruime afwisseling in activiteiten bieden kan want een ruim aanbod aan geestelijke afwisseling staat bij dit ras voorop. Een Petit Basset zal ook eerst 'doen' en dan pas nadenken of het wel verstandig was wat hij gedaan heeft……..

In vergelijking met de zachte, goedmoedige OES natuurlijk een totaal ander plaatje. Toch zijn wij bewust op zoek gegaan naar dit ras alleen zonder te weten waar we uit zouden komen. We zochten “de neus” van de Bobtail….en de “ogen” van de Bobtail, naar de vacht zijn we niet echt op zoek gegaan : ))))).
De eerste Petit Basset zag ik op een van de Winner tentoonstellingen voorbij lopen, vloog er achter aan, heb staan kijken en genieten, maar de eigenaar was ook net zo vlug weer uit mijn gezichtsveld verdwenen.
Pas een aantal jaren later zag ik ze terug op de tentoonstelling in Maastricht en toen heb ik ook gelukkig de kans gekregen om te vragen. Hoe dat afliep dat leest u binnenkort.