Pippin's
Diary
Pippin weet eindelijk wat hij later wil worden
als hij groot is…………hij
wordt timmerman! Zijn voorliefde voor alles dat
hout is, is enorm. Als
ik dit stukje over hem schrijf is hij 7
maanden jong en doorloopt hij met vlag en wimpel
zijn pubertijd.
Als hij ook maar ergens zijn tanden in kan zetten
dat uit hout bestaat zal hij het zeker niet nalaten.
Wij
hebben voor de honden prachtige houten slaapbankjes
met dekbedden erop………, die
bankjes zijn er nog wel maar zien er ietwat vreemd
uit tegenwoordig…….Pippin
heeft ze namelijk niet alleen gebruikt als slaapbank
maar ook als werkbank…….volgens mij
om te kijken of al zijn tanden wel in de juiste
functie
aanwezig zijn…..snijtand…hoektand…..nou
en dat zijn alle tanden hoor ! Met de diverse
tanden heeft hij aardig wat gesneden zoals
bijvoorbeeld
de leuningen
van de bankjes……maar ach hij heeft
gelijk: hij vond die leuningen al niks voor een
hond. Zijn
gezicht spreekt hierbij boekdelen….wij
honden hebben toch ook geen armen…………dus
wat moeten we dan met leuningen ? Tja, het is
als baas dan moeilijk om tegen deze logica iets
in te brengen……..
niet alleen schapen kunnen wij hoeden....
een kip met kuikens op de tafel houden is ook geen
kunst : )))
Gingen
alle gehoorzaamheidsoefeningen tot nu toe van
een leien dakje, nu moeten we de teugels toch echt
even aanhalen en meer moeite doen om “mister
wiseguy” bij de les te houden.
Daar waar het veilig is mag hij los lopen en
ging hij ook nog niet gek ver van mij af, nu
vindt hij zichzelf
zo’n stoere bink dat hij denkt de hele
wereld aan te kunnen en ltrekt af en toe een
aardig sprintje
verder weg en bepaalt zelf wel op welke manier
hij terugkomt als ik hem roep.
Voorheen was “Piiiiippin……..kom hier” al
met een keer voldoende en zat hij per direct keurig
voor en kreeg dan ook een brokje als beloning. Nu komt
hij ook terug maar kijkt op afstand even om de boom
zo van “ja……riep je mij ? Moest je
me hebben dan ?” en blijft een beetje uiletig
staan kijken. Als hij merkt dat ik toch echt
wil hebben dat hij retour komt dan doet hij zijn
best om toch
altijd nog een metertje te smokkelen.
Dus werk genoeg aan de winkel op het trainingsgebied.
De flexlijn is voorlopig met winter reces en
hebben we de “gewone” riem voor de dag gehaald……..scheelt
weer een paar meter en kunnen we ook veel beter oefenen.
Hij mag nog steeds los maar we verstoppen ons nu vaker
achter een dikke boom in het bos en zorgen ervoor dat
hij nu meer op mij moeten letten. Dat begint al aardig
wat vruchten af te werpen. Zodra hij mij niet meer
ziet komt hij onmiddellijk terug gevlogen om te kijken
waar ik gebleven ben. Als ik dan te voorschijn kom
is hij helemaal opgelucht en blijft veel alerter als
hij vervolgens toch gewoon los weer verder mag lopen.
Maar voor de zekerheid zie je hem toch “maar
effe checke” of ik er ook echt nog wel
ben. En dat was nu precies de bedoeling.
Met andere honden is en blijft hij heel erg sociaal
en na de kennismaking of nadat hij even gespeeld heeft
met de een of de ander, er komt nogal een grote verscheidenheid
aan rassen bij ons in het bos, komt hij keurig op het
eerste roepen meteen weer mee om onze wandeling te
vervolgen. Dus dat zit wel snor !
hoezo pubertijd ??????
wintertijd zul je bedoelen........: ))))
Verder
groeit hij, tenminste voor ons, prachtig op en vertellen
we hem maar niet hoe knap we hem vinden
want anders zit hij in no time in nog meer puberproblemen……….hij
vindt de Petit Basset teefjes in ons huishouden nu
al heel erg interessant. Onze jongste Petit Basset, “Santa” heeft
geen streepje, maar een hele streepjescode bij Pippin
voor en met haar gaat hij later dan ook “trouwen”.
Dat weet hij nu al zeker…….Hij oefent nu
alvast een beetje voor de huwelijksnacht : )))))))))))
En Santa……..zij weet ook nu al 100 % zeker
dat zij heel de trouwerij absoluut niet wil. En als
een Petit Basset eenmaal heeft besloten dat ze iets
niet wilt, dan kan er een kudde Border Collies komen
maar die veranderen daar helemaal niets aan !
Nu de huizen overal prachtig worden opgesierd voor
de aankomende kerstdagen heeft Pippin in ieder geval
iets geweldigs ontdekt. De verlichte kerstboom buiten
bij de buren, als hij daar langst loopt dan weet hij
niet wat hij ziet en moet er echt voor blijven staan.
Vol verwondering wordt er dan naar gekeken en vraagt
hij zich de hele wandeling volgens mij af waarom de
bomen in het bos geen lichtjes hebben !
En dan zie je weer heel duidelijk dat hij eigenlijk
nog een echte kleuter is……hij ziet er alleen
al zo volwassen uit dat je zijn leeftijd af en toe
vergeet……maar gelukkig helpen deze leuke
momenten daar altijd weer aan mee !!!!
En voor de kerst staat natuurlijk bij ons ook voor
de honden iets aparts op het menu…….”un
peu de lapin and some Christmas pudding……..”,
maar daarover de volgende keer meer !
Pippin
